Dit is een van de mooiste KNIL-foto’s die ik ken. In het midden: Djemini met haar echtgenoot Piet Scholte.  Zij waren de ouders van Lin Scholte. De foto is gemaakt in de vroege jaren 192o.

Lin Scholte groeide op in de tangsi, in de kazerne. Daar leerde ze in verschillende werelden leven, de inheemse, de Indische en de Hollandse. Jaren later zou ze haar herinneringen hieraan opschrijven in boeken. Herinneringen aan de tangsi, aan militairen, en aan de oorlog en wat daarna kwam. Ze werd bijna per ongeluk schrijfster.

Meedoen aan een prijsvraag

In 1963 schreef de Indische kunstkring Tong Tong een prijsvraag uit. Dat was in 1963. Het onderwerp was: jeugdherinneringen uit Indië.

Er was iemand die een bijzonder verhaal instuurde. Dat was Lin Scholte. Zij schreef over een wereld die zijzelf vroeger gekend had: de wereld van het tangsi-leven, het leven in de KNIL-kazernes, zoals dat bestond eind 19de en gedurende de eerste decennia van de 20ste eeuw.

Lin Scholte voelde zich ontevreden met het beeld dat er toen van het tangsi-leven bestond. Het was vooral een negatief beeld, waarin de militair als een man van drank en ontucht werd neergezet en de Javaanse vrouw vaker wel dan niet een prostituee was. Tegen dat beeld kwam Lin Scholte in opstaand.  Haar herinneringen waren zo heel anders. Die zette ze op papier en stuurde ze in.

Zij schreef over de samenleving waarin haar moeder was opgegroeid, en waarin haar vader zijn werkkring als KNIL-militair had gevonden. De tangsi, de kazerne.

Daarin woonden niet de hoge KNIL-generaals en kolonels, neen, daar woonden lagere rangen, de zogeheten ‘mindere militairen’. Zij waren Hollands, Indonesisch en Indisch van afkomst. En bij hen woonden ook vrouwen, hun geliefden, hun ‘muntji’s’ (concubines) en hun echtgenotes. En kinderen, die waren er vanzelf ook.

De Kunstkring Tong Tong kende haar de eerste prijs toe. Een schrijfster was geboren. Het verhaal werd uitgewerkt tot een boek. In 1965 verscheen Anak kompenie bij uitgeverij Moesson.

biografie

Lin Scholte (1921-1997)  is een bijzondere schrijfster. Als Indische vrouw biedt ze ons een uniek perspectief op het tangsileven. Daarin zijn de vrouwen bepaald geen slachtoffer, maar mensen met een eigen visie en opvattingen, en in staat met koken en batikken geld te verdienen. De autobiografische romans van Lin verschenen opnieuw bij de Stichting Tong Tong. Ik schreef er een biografie bij, die voorin de dikke bundel staat. Klik hier en kijk

 

Doorgeven van herinneringen

Voor Lin Scholte was het belangrijk om herinneringen door te geven. Ze schreef: “ik wil dat onze kinderen en kindskinderen zullen weten ‘hoe het toen was’, en dat het leven zoals zich dat nú aan hen voordoet niet iets vanzelfsprekends is, maar waard is bewust en menswaardig beleefd te worden, en dat ze dit indachtig zullen blijven.”

Wat zijn uw herinneringen?

 

Lin Scholte en haar familie in de tangsi