Wanneer werd het KNIL opgeheven? Die vraag kan menigeen niet goed beantwoorden. Het was op 26 juli 1950. In Nederland maakte het Polygoon journaal er melding van, hoe en wat staat op het filmpje.

Ik vond het een beetje koud en kil. Ja, er zijn de tijdsomstandigheden. Maar het gaat wel om generaties militaren, die bereid moesten zijn te sterven voor de Nederlandse vlag. En velen sneuvelden ook.

Er waten speeches. Op het Museumbronbeekblog las ik wat koningin Juliana had gezegd, ik citeer een gedeelte:

Juliana spreekt tot het KNIL:

“Aan officieren, onder-officieren, korporaals en soldaten van het KNIL, waar zij zich ook mogen bevinden.

Met ingang van 26 juli 1950 houdt het KNIL op te bestaan.

Met die dag eindigt de lange bewogen en roemrijke historie van bijna 120 jaren.

Uw vaandels, waarvan er 4 de Militaire Willemsorde dragen als hoogste dapperheidsonderscheiding, tonen de daden aan van moed, beleid en trouw, welke zo talrijk zijn in de geschiedenis van het KNIL.

Nooit werd tevergeefs een beroep op U gedaan.

Trouw hebt gij door de tijden heen Uw plicht vervuld.

Ik besef, dat thans de overgang naar een ander leger of naar de burgermaatschappij in Uw aller leven diep ingrijpt en ik begrijp zeer wel de moeilijkheden, welke dit voor velen Uwer meebrengt.

Ik voel echter bij de woord niet alleen achterom te mogen zien, maar met U de blik vooruit te moeten richten. Dit vooruit zien is voor U persoonlijk zeer verschillend. Maar moge het U allen gegeven zijn een nieuwe plaats in de maatschappij zo nodig met volharding te zoeken en te vinden, een plaats, waar gij, als burger of als militair, aan de weerbaarheid en opbouw Uwer [ ] Uw eigen, waardevolle bijdrage kunt leveren.

Nederland laat U gaan, Indonesiers, in het volle vertrouwen dat gij de goede zaak van U land trouw zult weten te dienen.

Nederland verwelkomt U terug, Nederlanders, in zijn midden en ontvangt U naar zijn beste vermogen.

Ondanks onze moeilijkheden zullen wij het nu toch moeten klaren.

Toont U allen waardige erfgenamen van een groots verleden door in deze nieuwe periode evengoed te weten wat gij wilt als voorheen.

De Almachtige moge U allen behoeden en leiden,

Juliana.”

Was dat niet wat al te optimistisch over die ontvangst?  

Ik heb weleens een verhaal gehoord van een oud KNIL militair die met de boot aankwam in Nederland en het verder maar moest uitzoeken.

Op 26 juli 1950 begon de erfenis van het KNIL en die zijn we nog steeds aan het vastleggen. De persoonlijke verhalen van de militairen zelf. De verhalen van de kinderen. En ook de vragen, de zoektocht, het onderzoek van de KNIL-nazaten. Hoe zat het nou, waar was mijn groot/vader, en wat deed mijn groot/moeder bij het KNIL? Ja, een beperkt aantal jaren bestond er een Vrouwencorps KNIL. Daar ga ik ook nog over schrijven.

Regiment Van Heutsz

Op 1 juli 1950 werd het Regiment van Heutsz opgericht met als opdracht de tradities van het KNIL te bewaren. Er was dus een interessante periode van overlap. Een aantal KNIL-militairen stroomden door in dit regiment en vocht in de Korea-oorlog. Nu is het regiment Van Heutsz het meest gedecoreerde van de landmacht. Hoe zou dat toch komen?

De opheffing van het KNIL en wat erna gebeurde (filmpje)